Kişisel deneyim · Hazırlık
Yurt Dışında Üniversite Okumak İçin İyi Bir Lisede Okumak Şart mı?
Robert Kolej'e kabul edilmiş olmama rağmen neden ailemin yanında kalmayı seçtim? Ve bu tercih, yurt dışı üniversite başvuru sürecimi nasıl etkiledi?
Yurt dışında üniversite okumak isteyen bir öğrenciysen muhtemelen kendine şu soruyu sormuşsundur: Acaba doğru lisede miyim?
Belki okulunda AP veya IB programları yok. Belki rehberlik servisin yurt dışı başvuruları konusunda yeterince deneyimli değil. Belki de çevrende bu süreçlerden geçmiş, sana yol gösterebilecek pek fazla insan bulunmuyor.
Ben de benzer bir ortamda başladım. Üstelik lise seçimim sırasında önümde farklı bir seçenek de vardı: Robert Kolej'e kabul edilmiştim. Ancak oraya gitmedim. Çünkü ailemi geride bırakamadım.
Bu, akademik bir değerlendirmeden çok duygusal bir karardı. O yaşta ailemden uzaklaşmaya hazır değildim. Bu yüzden memleketimde, daha küçük bir lisede eğitimime devam ettim.
Bugün geriye dönüp baktığımda bu kararın bazı fırsatları zorlaştırdığını görebiliyorum. Ancak aynı zamanda bana kendi yolumu oluşturmayı da öğretti.
Küçük bir lisede okumak: Her şeyi kendin öğrenmek zorunda kalmak
Daha küçük bir lisede eğitimime devam ettiğimde, yurt dışında üniversite okumak isteyen bir öğrenci için gerekli olabilecek pek çok imkânın okulumda bulunmadığını fark ettim.
Okulumda AP veya IB gibi uluslararası programlar yoktu. Üniversite başvuruları konusunda deneyimli bir rehberlik servisine sahip değildim. Öğretmenlerimin de yurt dışındaki üniversitelerin kabul süreçleri hakkında kapsamlı bir deneyimi bulunmuyordu. MUN, bilim kulüpleri ve uluslararası yarışmalar gibi etkinliklere erişimim de sınırlıydı.
SAT, IELTS ve ESAT gibi sınavlara hazırlanırken büyük ölçüde kendi kaynaklarımı bulmam, çalışma yöntemlerimi oluşturmam ve hangi adımları atmam gerektiğini araştırmam gerekiyordu.
Bazen neyi bilmediğimi bile bilmiyordum. Bir başvuru sürecinde hangi sınavın gerekli olduğunu, hangi üniversitenin hangi şartları aradığını veya bir etkinliğin başvuruma nasıl katkı sağlayabileceğini öğrenmek için saatlerce araştırma yapıyordum.
Bunun yorucu tarafı yalnızca ders çalışmak değildi. Aynı zamanda kendi kendinin rehberi olmak zorundaydın. Önünde sana adım adım yol gösterecek, bu süreci daha önce yaşamış çok fazla insan bulunmuyordu.
Ancak zamanla şunu öğrendim: Bir okulun sunduğu imkânlar önemli olsa da öğrencinin kendi çabasıyla oluşturabileceği fırsatlar da var. Bu, dezavantajları tamamen ortadan kaldırmıyor. Fakat başlangıç noktanın geleceğini tek başına belirlemediğini gösteriyor.
Deneyimsiz olabilirlerdi ama hiçbir zaman yalnız değildim
Okulumun yurt dışı üniversite başvuruları konusunda fazla deneyimi yoktu. Ancak bu, öğretmenlerimin bana destek olmadığı anlamına gelmiyordu.
Aksine, ne zaman bir konuda yardıma ihtiyaç duysam ellerinden geleni yaptılar. Bazen kendilerinin de daha önce karşılaşmadığı bir konuyu birlikte araştırdık, bazen nasıl ilerlememiz gerektiğini beraber öğrenmeye çalıştık. Bir dediğimi iki etmediler.
Bu yüzden okulun sunduğu imkânların sınırlı olmasıyla okulun sana verdiği desteği birbirinden ayırmak gerektiğini düşünüyorum. Öğretmenlerimin bu süreçteki en büyük katkısı, her sorunun cevabını bilmeleri değildi. Bilmedikleri hâlde yardımcı olmaya istekli olmalarıydı.
Bugün geriye dönüp baktığımda, bu çabalarını gerçekten takdir ediyorum. Çünkü böyle bir süreçte insanın yalnızca doğru bilgiye değil, yanında duracak insanlara da ihtiyacı var.
Peki, bu eksiklikleri nasıl aştım?
Bir noktadan sonra şunu fark ettim: Okulumun bana sunamadığı imkânları başka yerlerde aramam gerekiyordu. Üniversitelerin resmî internet siteleri, sınav kurumlarının kaynakları, çevrim içi eğitim platformları ve daha önce bu süreçten geçmiş öğrencilerin deneyimleri benim için birer rehbere dönüştü.
Akademik hazırlık sürecimin önemli bir kısmını kendi başıma yürüttüm. SAT, IELTS ve ESAT için çalışma yöntemlerimi kendim oluşturdum. Hangi konulara ağırlık vermem gerektiğini araştırdım, deneme sınavları çözdüm ve eksiklerimi belirleyerek ilerledim.
AP sınavları ise bu yaklaşımın en somut örneklerinden biriydi. AP Chemistry, AP Calculus BC, AP Physics C: Mechanics ve AP Physics C: Electricity & Magnetism sınavlarının tamamına herhangi bir kursa katılmadan, kendi kendime hazırlandım ve dördünden de 5 aldım.
Bu süreçte Khan Academy, College Board'un resmî kaynakları ve AP Classroom gibi araçlardan yararlandım. Özellikle geçmiş sınav soruları ve deneme sınavları, öğrendiklerimi gerçek sınav koşullarında test etmemi sağladı.
Elbette her şey kusursuz ilerlemedi. Bazen yanlış kaynaklara zaman ayırdım, bazen nasıl çalışmam gerektiğini anlamam uzun sürdü. Ancak zamanla araştırma yapmayı, doğru kaynakları ayırt etmeyi ve kendi çalışma düzenimi oluşturmayı öğrendim.
Bence bu sürecin bana kazandırdığı en önemli şey yalnızca sınav sonuçları değildi. Bir konuda yol gösteren kimse olmadığında bile nereden başlayacağımı ve nasıl ilerleyeceğimi öğrenmiş oldum.
Peki, iyi bir lisede okumak şart mı?
Bence lise seçimi kesinlikle önemli. İyi imkânlar sunan, uluslararası başvuru süreçlerine hâkim öğretmenlere ve güçlü bir akademik ortama sahip bir okulda okumak sana ciddi avantajlar sağlayabilir. Bunu kendi deneyimimden biliyorum.
Ancak lise seçimi her şey değil.
Bence asıl önemli olan, gerçekten verimli çalışabileceğin ve mutlu olabileceğin bir ortamda bulunmak. Sırf daha prestijli olduğu için kendini ait hissetmediğin bir yerde okumak zorunda değilsin. Aynı şekilde, küçük bir okulda okuyorsun diye hedeflerinden vazgeçmen de gerekmiyor.
Elbette dezavantajlar var. Bazı fırsatlara erişimin daha zor olabilir, başvuru sürecinde daha fazla araştırma yapman gerekebilir ve bazen diğer öğrencilerin çok daha kolay ulaşabildiği kaynaklar için ekstra çaba harcayabilirsin. Bunları yok saymak gerçekçi olmaz.
Ama bunların hiçbiri aşılamaz değil.
Kendi deneyimim bana şunu öğretti: Başlangıç noktan önemli, fakat hikâyenin tamamını belirlemiyor. Sana sunulan imkânları değerlendirmek kadar, sunulmayan fırsatları kendi çabanla oluşturmaya çalışmak da önemli.
Son olarak...
Bu yazıyı, benimle benzer bir durumda olan ve okulunun imkânları yüzünden yurt dışı hayallerinden şüphe eden biri için yazdım.
Eğer sen de böyle hissediyorsan, bilmeni isterim: Yolun daha zor olabilir ama bu, o yolun sonunda istediğin yere ulaşamayacağın anlamına gelmez.
Ben hâlâ bu sürecin içindeyim. Her şeyi çözmüş, bütün cevapları bilen biri değilim. Sadece kendi yolculuğumda öğrendiklerimi paylaşmak istiyorum.
Belki de önemli olan, nereden başladığın değil; elindeki imkânlarla ne yapmaya karar verdiğindir.
Aklına takılan bir şey mi var?
Lütfen e-posta gönderirken TC kimlik numarası, ev adresi veya diğer hassas kişisel bilgilerini paylaşma.